Aşka Dair Yazılı Resimler 2010
Susuyorum Yalnızlık,Hüzün ve Acı
Susuyorum; “Yalnızlık,Hüzün ve Acı”
Sevmek ? diyorum sessizce…
Düşlerime hapsediyorum duygularımı..
Seviyorum sevdikçe düş’üme saplanıyorum !
Bir istek bir eylem…
Ben susuyorum ‘yalnızlık’ gibi…
Sen susuyorsun ‘hüzün’ gibi…
O susuyor ‘acı’ gibi…
Susmak ? diyorum korkarak…
Haykırıyor içim..Yalnızlığa bürünüyor tüm sesler…
Acıtıyor suskunluk hüzünü..
Kelimelerim saklanıyor kendinden…
Boğuluyorum bukadar sessizlik içinde !
Seviyorum; ‘düş hayal ve masal’…
Susuyorum; ‘yalnızlık hüzün ve acı’…
Ve gidiyorum;
Yalan misali….
Her şey güzel olacak” diyor içimden bir ses. “Her şey güzel olacak”…
İnanmak istiyorum. Her şey güzel olsun istiyorum. Her şey bitiyor.
Çeksem gitsem çok uzaklara gitsem kendimden gitsem
kafamdakilerden gitsem zorunluluklardan gitsem sorumluluklardan gitsem upuzunsapsarı bir kumsalda sıcak kumların üzerinde yatsam. Uyusam bir daha uyanmasam. İyi gelse gitmek bana. Her şey güzel olsa.
yarım kalmış bir sözüm… dinlemediğin…
şimdi son nefesini veremiyor aşk
bende… / (sende olmadığı kadar…)
/… gelişi güzel ayrılıklardı benimki..
senin kadar esaslı hiç gitmedim senden…/
Orhan Veli Kanık – İstanbul’u Dinliyorum
Orhan Veli Kanık – İstanbul’u Dinliyorum
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Serin serin Kapalıçarşı
Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa
Güvercin dolu avlular
Çekiç sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Başımda eski alemlerin sarhoşluğu
Loş kayıkhanelerıyle bir yalı;
Dinmiş lodosların uğultusu içinde
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir yosma geciyor kaldırımdan;
Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere;
Bir gül olmalı;
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir kuş çırpınıyor eteklerinde;
Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum;
Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum;
Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından
Kalbinin vuruşundan anlıyorum;
İstanbul’u dinliyorum.
Acının Duvarı Aşılınca Şiiri , Aziz Nesin şiirleri , Aziz Nesin Acının Duvarı Aşılınca şiiri
Acının Duvarı Aşılınca Şiiri , Aziz Nesin şiirleri , Aziz Nesin Acının Duvarı Aşılınca şiiri
Kendisi çatlamadan
Toprağı çatlatamaz tohum
Asmışım sinirini mutsuzluğun
Ayrımsayamıyorum bile öyle mutsuzum
Acısını artık duyamıyorum
Ki kendim öyle bir acı olmuşum
Nasıl görmezse göz kendini
Kendimi arıyor bulamıyorum.
Evlenme Yaşı Testi, Evlenme yaşını hesaplama
Avustralyalı istatistikçiler evlenmek için en mükemmel yaşın matematiksel formülünü bulmuşlar.
Çalışmalar sırasında formülü uygulayanların yüzde 40′ında doğru sonuç alındığı belirtildi.
İşte evlenmek için en doğru yaşı bulma formülü:
■ 1. Evlenmek istediğiniz en geç yaşı yazın ve bunu “n” harfiyle adlandırın.
Örneğin, 39. n=39
■ 2. İlk kez bir partneriniz için “Bu kişiyle evlenirim” dediğiniz yaşı yazın ve bunu “p” harfiyle adlandırın.
Örneğin, 20. p=20
■ 3. Şimdi n’den p’yi çıkartın ve sonucu 0.368 ile çarpın.
(39-20) x 0.368 Sonuç: 6.992
■ 4. Elde ettiğiniz sayıyı, p’ye ekleyin.
20 + 6.992 Sonuç: 27.
Sevgiliye en güzel şiirler
SEVGİLİM
Ey sevgilim, nerelerde dolaşıyorsun böyle?
Geliyor seni candan seven aşığın dur onu dinle.
Elemi de, neşeyi de beste yapmış diline.
Uzaklaşma şirin yarim.
Yolculuklar ,aşıkların buluşmasıyla nihayetlenir.
Her tanrı kulu bunu bilir.
Aşk nedir? Ahret demek değildir her halde.
Çınlamalıdır neşesi bu anın gene bu anın kahkahalarıyla
Çünkü ne olacağı yarının meçhulümüzdür hala,
Boş yere vakit geçirmekten artık yoktur bir salah:
Öyle ise gel öp beni,genç ve tatlı sevgilim,
Ömrü pek azdır gençliğin.
Ersin Hosgenç – Sen Bilemezsin, Ersin Hosgenç – Sen Bilemezsin dinle, Ersin Hosgenç – Sen Bilemezsin şiiri, Ersin Hosgenç – Sen Bilemezsin 2010
Ezel – Ersin Hosgenç – Sen Bilemezsin
Şiir: Ayşen Ayas
Ses: Ersin Hoşgenç
Sen bilemezsin geceyi..
Geceleri sokak lambaları altında oturan yalnızlıkları..
Kaç gece sana dağlardan şarkılarını yolladı rüzgarlarla?
Sen,kaç geceye dost oldun..
kaç saat dayanabildin ona ..
kıvrıldığın yerde uykuya mı daldın hep…?
Sen bilemezsin yalnızlığı…
Hiç ses duymadığın bir yalnızlık yasadın mı?
sen kaç yalnızlığa dost oldun..
kaç saat dayanabildin ona..
yüzüne kaç kapı kapayıp kaçtın yalnızlıkların…?.
Sen bilemezsin ağlamayı…
Gözlerin dolduğu anları ağlamaktan miı sayıyorsun hala?
Sen,kaç kez bir basına ağladın..
kaç saat dayanabildin gözyaşlarına..
Ellerinle yüzünü kapatıp,kendinden mi sakladın hıçkırıklarını…?
Sen bilemezsin içmeyi…
Şişenin dibini bulduğun an midir sana göre içmek?
Sen kaç kez,şarap tadında buruk şarkılar söyledin..
kaç saat dayanabildin sarhoşluğuna..
Kadehini aklındakilerle mi yoksa yüreğindekilerle mi içtin…?
Sen bilemezsin sevmeyi…
sevgi dediğin sadece seni sevenleri mi sevmek?
kaç vakit ayırabildin sevmeye..
Sadece severek kaç vakit dayanabildin..
İçinde öldürdüğün sevgilerin sahipleri nerede!
Kaç kalpten ceketini alıp cıktın şimdiye dek…?
Çoğalmak şiiri, Aziz Nesin şiirleri, Aziz Nesin Çoğalmak şiiri
Çoğalmak
Kalabalıkta kalabalıkça yalnızlık
Yalnızladıkça birbirimizi
Haydi çoğalalım
Çoğaltarak kendimizi
Bir canım çoğal da bin can ol
Isıt yaşlıların yalnızlıklarını ilinsin üşümüşlüğü bırakılmışların
Çoğalın dudaklarım çoğalın sonsuz
Öpün bütün ağlayan çocukları kimsesiz
Çoğal gözlerim çoğal
Gör bütün görmeyenlerde yapayalnız
Ellerime tutunun ellerime çoğalın
Okşayın sevecenlikle çocukları
Hıçkırırlarken uykularında bile
Aziz Nesin
Yalnız İnsan
Yalnız insan merdivendir
Hiçbir yere ulaşmayan
Sürülür yabancı diye
Dayandığı kapılardan
Yalnız insan deli rüzgar
Ne zevk alır ne haz verir
Dokunduğu küldür uçar
Sunduğu tozdur silinir
Yalnız insan yok ki yüzü
Yağmur çarpan bir camekan
Ve gözünden sızan yaşlar
Bir parçadır manzaradan
Yalnız insan kayıp mektup
Adresimi yanlış nedir
Sevgiler der fırlatılır
Kimbilir kim tarafından
Bir Çıkmaz Sokakta şiiri
Ne kadar dönüp dolaşsam, yine de
Hep o çıkmaz sokaktayım çaresiz
Bir umut kırıntısı gözlerimde
Yürüyorum durmadan, dalgın, sessiz
Sokak o sokak, bense ben değilim
Sanki bin yıllar geçmiş aradan
Boşlukta bir şeyler arıyor elim
Belki de mahşere dek bulunmayan
Yitirdiğim neydi, aradığım ne
Çöken ne yüreğime kurşun gibi
Tanrım! ben mi değiştim söylesene
Yoksa bende zamanlar mı eskidi
Bir yerlere varmadan, nasıl böyle
Hiç durmadan akıp gidiyor günler
Yaşam diye verdiğin bu mu söyle
O mu sırtıma sapladığın hançer
Bir çıkmaz sokağın sonunda, işte
Suskun ve tek başına seninleyim
Fanilikten ölmezliğe geçişte
Bilmiyorum, söyle bana, ben neyim
Sevdimse; verdiğin yürekle sevdim
Sen açtın bu ufku karşımda sonsuz
Yürüdüm bir yolun sonuna geldim
Yıkık, üzgün ve paramparça onsuz
Ölüm buysa, Tanrım buysa yaşamak
Sil alnımdan yazdığın bu yazgıyı
Ya bir yere çıksın artık bu sokak
Ya da öldür içimdeki Tanrıyı!..
Ümit Yaşar Oğuzcan